منم آن سمندر

مــــرا آن دلــــبر پنهان همی گوید به پنهـــــانی به من جان ده به من جان ده چه باشد این گران جانی
یــــکی لحظه قـلندر شو قـلندر را مسخــــر شو سمندر شو سمـــندر شو در آتش رو بــــه آسانی
در آتش رو در آتش رو در آتشدان ما خوش رو کــــــه آتش با خلـــــیل ما کـــند رسم گلســـتانی
سر اندازان سر اندازان سر اندازی سراندازی مسلـــمـــانـــان مسلمـــانــان مسلمـــانی مسلمانــی
خــــــداوندا تو میدانیکه صحرا از قفس خوشتر ولیــــکن جغــــــد نشکیبد ز گورستان ویــــــرانی
کنون دوران جان آمد که دریا را در آشـــــــامد زهی دوران زهی حلقه زهی دوران سلطانی
خـــَمش چون نیست پوشیده فــــقـیر باده نوشیده که هست اندر رخش پیدا فر و انوار سبحانی